Tlen ma dławiący cierpki smak.
Zatraciłam potrzebę.
Egzystencja bez powodu.
Nie mogę się odnaleźć.
Nie mogę znaleźć sensu.
Wolność mnie krępuję.
Męczy brak bliskości.
Dotykam dna.
Jestem zmęczona.
Nie potrafię spokojnie koegzystować.
Marzę o śnie.
Ale przychodzą tylko koszmary.
Nie rozumiem ludzi.
Nie rozumiem siebie.
Nie rozumiem uczuć.
Pragnę stabilizacji.
Ona nie nadchodzi.
Wywołuję potrzebę.
Albo stabilizacja albo psychodeliczny sen.
Nie chcę śnić tego snu ponownie.
Zbyt wiele tracę.
Zbyt wiele mu poświęcam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz